Patrick Verhoest is 62 jaar en al een halve eeuw sportfotograaf. Hij maakt vooral beelden van wielerwedstrijden, maar ook van volleybal en autoraces (Formule 1).
“Reeds als 12-jarige probeerde ik toenmalig wereldkampioen en een echt wielerfenomeen Eddy Merckx te fotograferen. Als officieel geaccrediteerde wielerfotograaf coverde ik de Ronde van Frankrijk van de 2012 tot 2014 en de Giro d’Italia in 2009 en 2010. Ook van diverse wereldkampioenschappen, de Olympische Spelen van 2012 in London en nagenoeg alle grote Europese Wielerklassiekers maakte ik beelden”, zegt Verhoest.
Het verhaal rond de foto
Sinds kort is het maken van één speciale foto zijn passie. “Die maakte ik onder meer van de Brabantse wielerprof Remco Evenepoel. Hij rijgt de topprestaties aan elkaar en werd in 2024 immers onder meer Olympisch kampioen tijdrijden en dit jaar wereldkampioen in diezelfde discipline. Ik wou van Remco een foto maken met zijn speciale kleding en fiets waarmee hij zeer sterk presteert”, legt Verhoest uit.
Toen Remco na een crash begin april 2025 terug in actie kwam, werd zijn programma met onder meer vijf tijdritten vastgelegd. Sinds hij wereld- en Olympisch kampioen is, rijdt Evenepoel met een gouden fietshelm.
Maar ik wou een ‘speciale ‘ foto maken , namelijk een een panning-foto ( meetrekken of volgen van een bewegend voorwerp met fotocamera waardoor je voor extra beweging in de foto kan zorgen , dus in mijn geval : zoveel mogelijk van de renner scherp – achtergrond onscherp). De foto die ik nam op het BK in Brasschaat voldeed me niet. Daarom besloot ik Remco opnieuw te fotograferen begin juli tijdens de vlakke tijdrit van de Ronde van Frankrijk in Caen.”
“Om een zo goed mogelijk beeld te hebben, verkende ik vooraf met de fiets het parcours om een plek te vinden met een stukje natuur op de achtergrond. Dat vond ik, maar van 7 tot 17 uur moest ik wachten op de renner. Natuurlijk kwamen er in de loop van die 10 uur wachten , mensen dichterbij staan of aan de andere kant van de straat , maar mits vriendelijk te vragen en mijn project uit te leggen, respecteerde iedereen mijn wens … Uiteindelijk kostte de foto me dus 920 kilometer met de auto en 10 uur wachten en stressen. In West-Vlaanderen zeggen ze: “zot zijn doet geen zeer”, maar over het resultaat ben ik wel tevreden”, besluit Verhoest.
