Hendrik Braet (51) is al ruim 30 jaar actief als “straatfotograaf”. Een straatfotograaf is geen clochard maar een artiest, een tovenaar, een verhalenverteller. Kortom, een stielman. Zo iemand is Hendrik Braet, één van Vlaanderens bekendste ‘stratiers’. Hij studeerde politieke en sociale wetenschappen aan UGent, volgde tijdens die opleiding avondschool fotografie en de rest is geschiedenis.
Volgens het verklarend woordenboek is een “straatloper” iemand die veel tijd op straat doorbrengt, die doelloos zwerft, uit verveling of beroepsmatig. Perfect op het lijf geschreven van Hendrik Braet.
Hendrik Braet: “Ik ben verslaafd aan straatfotografie. Om een bekende quote te parafraseren: een dag niet gefotografeerd of op straat gelopen is een dag niet geleefd (lacht). Dat is het allerliefste dat ik doe: rondlopen zonder enig doel. Behalve dan om een foto te maken”.
In 2009 bracht hij met ‘Achter de gevels’ een fotoboek in eigen beheer uit over verdwijnende volkscafé’s. In coronatijd trok hij vanaf begin 2020 twee jaar lang nagenoeg elke dag de straat op. Dat resulteerde in het schitterend boek ‘Straatloper. Kleurrijke weerspiegeling uit Gent’ (192 pagina’s, uitg. Borgerhoff & Lamberigts).
5 trefwoorden vatten de persoon en het werk van Hendrik samen: mild, absurd, humoristisch, doordacht en liefdevol.
Het gaat zoals bij elke fotograaf over “de kunst van het juiste moment”. Dan kan je niet anders dan erg mindfull rondlopen en observeren. Dat zorgt ervoor dat zaken en situaties die toeval zijn, geen toeval lijken. Braet bewijst bovendien dat het surrealisme wel degelijk achter elke hoek van de straat loert. En vooraleer u het zich afvraagt, geeft hij zelf het antwoord: “Ik ensceneer nooit iets. Ik krijg veel reacties op de foto van twee oudere mannen die op de rommelmarkt in spiegelbeeld naar een horloge kijken. Dat is puur geluk. Pure poëzie.”
Als volksmens pur sang gaat hij op zoek naar de ziel van een mens, van een stad in het “nu-moment”. Zonder ballast, ook dat valt steeds op. Net dat ‘detail’ maakt van hem een groot artiest. Nog een handelskenmerk van hem zijn de kleuren, die hij bewust opzoekt. Ik verdenk hem ervan dat hij soms urenlang met ontzettend veel engelengeduld op dezelfde plek zit te wachten tot er zich een goede ‘match’ of een ‘ontbrekend puzzelstuk’ aandient.
Twee jaar na zijn succesvol Gents project, dook hij in een nieuw project in Oostende: ‘Aangespoeld’ (uitg. Snoeck Gent). Een voor de hand liggende titel want West-Vlamingen noemen inwijkelingen ‘aangespoelden’. In 2024 was hij een jaar lang stadsfotograaf van Oostende. In zijn kijk op onze Koningin der badsteden zien we opvallend weinig mensen. HB: “Ik vermijd de toeristen en focus liever op de Oostendenaars die er zijn, in hun biotoop, om ze op mijn eigengereide manier in beeld te brengen”. Wat ons vaak niet (meer) opvalt, popt wel op bij artiesten als Hendrik Braet. Hij maakt niet zijn verhaal maar het verhaal van de straat, van de realiteit en zegt daardoor veel over onze maatschappij. Hij geeft het onbeholpen leven in dit ondermaanse tranendal meer kleur dan er dikwijls te zien is. Dat typeert de eeuwige optimist die hij ongetwijfeld is. Kleurrijk dus, maar altijd liefdevol en humoristisch.
Of hij ooit persfotograaf zou kunnen/willen zijn? HB: “Niet echt, ik haal veel meer voldoening om langer aan iets te werken en in de diepte te gaan. Ik zie vaak louter illustratieve foto’s in de media en die spreken mij niet zo aan. Mijn grote droom is om een fotocolumn te hebben in een krant. Een foto uit het dagelijkse leven met wat tekst bij die mijn goede vriend Tim F. Vandermensbrugghe zou schrijven, vroeger DM journalist en nu ghostwriter.”
Dit jaar wordt de stadsfotograaf een dorpsfotograaf. Hij werd geselecteerd voor een project van Cultuurregio Leie-Schelde voor een artistieke residentie-opdracht die 1 jaar zal duren. Hij gaat zich daarvoor onderdompelen bij de inwoners van Zevergem, een deelgemeente van Nazareth-De Pinte. Het fysieke resultaat zal in mei 2026 gepresenteerd worden.
Ondertussen kunnen we blijven genieten van zijn documentaire fotografie. Heb je een baaldag? Blader dan in één van zijn fotoboeken en het leven lacht je weer toe.
