Het Kunstuur is in Mechelen aan zijn negende editie toe. Voor de paar lezers die het nog niet kennen, leg ik het even uit.

In één uur tijd word je rondgeleid in drie zalen waar aan de muren een dertigtal topwerken hangen uit de Belgische schilderkunst van de periode 1850 -1950. Omdat je in een kleine groep bent van een achttal personen, sta je niemand in de weg. Bovendien heeft iedereen oortjes in om te luisteren naar de muziek van Dirk Brossé en naar de uitleg van bekende en onbekende Vlamingen.

Onbekend is de visverkoper die ons vertelt dat de vis op het schilderij van James Ensor droevige en doffe ogen heeft. Hij is dus niet vers.

Bekend is dan weer Eddy Merckx, die bij het aangrijpende schilderij van Louise De Hem (Armoede-noodlijdenden) vertelt dat ook zijn overgrootmoeder te vondeling was gelegd in Leuven. Op dit schilderij zien we een moeder en grootmoeder die allebei afscheid nemen van een baby die ze in de vondelingenschuif gaan leggen. Ook Walter Van Steenbrugge getuigt ervan dat zijn grootmoeder in een bloemperk was gelegd en dat zijn DNA voor 48 procent overeenkomt met dat van de Roma.

Joost Bourlon, de initiatiefnemer, vertelde me ooit dat de belichting een heel belangrijke rol speelt. Het lijkt me dat ze bij deze uitgave nog een stap verder gegaan zijn. Op het schilderij van William Wyllie zien we, dankzij de gerichte spots tijdens de uitleg, details die we anders niet zouden opmerken. Wyllie is dan wel geen Belg, maar “De gevechtslinie van Ieper tot de zee” ligt oud-kolonel en defensie-expert, Roger Housen, nauw aan het hart.

Dit Kunstuur is opnieuw een voltreffer. Sommige schilderijen zijn privébezit, je ziet ze anders nooit. Zoals mijn kleindochter zei: “Een bezoek aan een museum en daar op schilderij na schilderij staan kijken, dat is niks voor mij. Maar dit bezoek is plezant!”

De negende editie start op maandag, 22 september 2025 en duurt tot 14 juni 2026. Niet wachten, maar on line reserveren…