Nog voor de Britse overheid via de beruchte ‘Marine Broadcast Offences’ op 14 augustus 1967 de illegale popstations kelderde, ontving de BBC de hoogdringende opdracht om een jeugdig alternatief te ontwerpen. Geen wonder dat de meeste medewerkers van het eerste uur bij Radio London werden aangeworven. Tot groot ongenoegen van de fans, die na de gedwongen sluiting hun overstap naar de door de staat gesteunde ‘vijand’ moeilijk verteerden. Uiteindelijk startte op 30 september 1967 BBC Radio 1, dat de voorgangers ter gelegenheid van de 50ste verjaardag in 2017 een passend eerherstel bezorgde.
De geest van Caroline
The Beatles en ‘All You Need Is Love’ om te openen? Logisch, gezien de verwijzing naar de vroege ochtend van 15 augustus 1967 toen pionier Radio Caroline, in tegenstelling tot de zwijgende concurrenten, resoluut voor een kortstondig illegaal avontuur koos. Het daarop volgende uur richting de aftrap voor de publieke popzender in 1967 vormde een bloemlezing van tijdloze hits, die haast probleemloos het collectieve geheugen veroverden. The Walker Brothers, The Rolling Stones, Dusty Springfield, The Kinks, Sandy Shaw en Jeff Beck overleefden alle verschuivingen in de muziekindustrie en hielden de herinnering overeind.
Schoorvoetend splitsen
Programmadirecteur Robin Scott ondervond bij de lang verwachte scheiding van BBC Radio 1 en van BBC Radio 2 de nodige last en schaamte om de luisteraars het begrip ‘popradio’ te verkopen. Dan maar voorzichtig en haast woord voor woord de noodzaak van een dergelijk station in het haast conservatieve Engeland verduidelijken. Angst doorspekt met de nodige strijdvaardigheid maar actueel totaal ondenkbaar. Als speech kort voor de start destijds niet slecht.
Dallas klonk dichtbij
Het verbaasde niemand dat de herinneringen zich snel vermenigvuldigden. Vooral een van de redenen waarom Tony Blackburn in 1966 naar Radio London trok. De voormalige mijnenveger ‘mv Galaxy’ oogde in vergelijking met de ‘MV Mi Amigo’ immers veel ruimer maar ook de knappe en de herkenbare jingles van het Texaanse bedrijf ‘PAMS’ bepaalden zijn keuze. Voldoende om tevens het toekomstige BBC Radio 1 dadelijk op de kaart te plaatsen. Vandaar dat de ochtendpresentator bij de directie erop aandrong om bij de productiemaatschappij van John Wolfert een pakket te bestellen. Later bleek dat ook Kenny Everett via een of meerdere teksten aan de vormgeving sleutelde.
Samen zoals toen
Half tien: de geschiedenis herhaalde zich toen BBC Radio 1 en BBC Radio 2 even één nationaal netwerk vormden. De interactie tussen Nick Grimshaw en Tony Blackburn werkte vrijwel onmiddellijk. De gasten schoven aan. Sara Cox, Simon Mayo en Mike Read onderstreepten maar al te graag en ondanks de stress de pret tijdens onder meer de talloze ‘road shows’. Maar ook het interview met rapster Missy Elliot, de introductie van Sinead O’Connor bij ‘Top Of The Pops’ met haar ongebruikelijk harde handdruk en feesten met Andrew Ridgeley van Wham lieten de jocks niet onberoerd.
Verhalen in overvloed, maar tijd te kort om ze allemaal verteld te krijgen want om 11.00 uur viel het doek over een aangename brok nostalgie. Actueel behoren beide stations met meer dan bevredigende marktaandelen tot vaste en niet meer weg te denken waarden in het Engelse pluralistische medialandschap.
